مردی که بانک را شکست داد

او که بود

چارلز دویل ولز (1841–1922) مهندس و کلاهبرداری سابقه‌دار بود که برای اختراع‌هایی که وجود نداشتند از سرمایه‌گذاران پول جمع می‌کرد. در ژوئیه 1891 با £4,000 از چنین پولی به مونت‌کارلو رسید. طی پنج روز چندین بار بانک را شکست، یعنی ذخیره نقدی یک میز را تمام کرد، و به روایت خودش با حدود £40,000 رفت، که امروز چند میلیون پوند است.

رولت مونت‌کارلو

آنچه واقعاً کرد

او گفت سیستمی خطاناپذیر دارد و هرگز نگفت چیست. شاهدان الگوی آشکاری در بازی‌اش ندیدند و هیچ روایت معتبری روشی را نام نمی‌برد؛ مارتینگلراهبردمارتینگلتصاعدی که پس از هر باخت، مبلغ شرط را دوبرابر می‌کند. بخش «راهبردهای شرط‌بندی رولت» را برای آنچه انجام می‌دهد و نمی‌دهد ببینید.خواندن کامل ← که اغلب به نام او گره خورده، حدسی بیش نیست. اهمیت چندانی ندارد: هر سیستمی روی چیدمانتجهیزاتچیدمانشبکه شرط‌بندی چاپ‌شده روی میز. نام‌های دیگر: میز، نمد، پارچه.خواندن کامل ← همان ارزش مورد انتظارریاضیارزش مورد انتظارمیانگین نتیجه هر شرط در بلندمدت. برای هر شرط استاندارد اروپایی برابر با −1/37 مبلغ شرط است.خواندن کامل ← را دارد، پس هر کاری که کرد، نتیجه رشته‌ای طولانی از بخت بود. احتمالریاضیاحتمالشانس یک نتیجه، از 0 تا 1 یا از 0% تا 100%. یک شماره: 1/37 = 2.70%.خواندن کامل ← رشته‌ای از بخت به درازای رشته او برای هر بازیکن به‌تنهایی کم است و برای هزاران نفری که در یک فصل از کازینو می‌گذرند زیاد. دیر یا زود کسی ولز می‌شد. آن کس خود ولز بود.

ترانه

ترانه «The Man Who Broke the Bank at Monte Carlo» (مردی که بانک مونت‌کارلو را شکست) از فرد گیلبرت (1892)، با صدای چارلز کوبورن، در موزیک‌هال‌های لندن موفقیتی عظیم بود و به آمریکا هم رسید. راوی آن با حالتی مستقل در بلوار می‌خرامد، و عبارت «بانک را شکست» از آن پس به معنای بردی چشمگیر بوده است. ترانه از دیدار دوم چیزی نمی‌گوید.

دیدار دوم و پس از آن

ولز همان پاییز بازگشت و دوباره برد، سپس در دیداری در زمستان 1891–92 بخشی از پول را پس باخت. با پول سرمایه‌گذاران برای قایق تفریحی مجللی به نام Palais Royale هزینه سنگینی کرد؛ آن قایق هرگز به مونت‌کارلو نرسید. اواخر 1892 پلیس فرانسه او را در لوهاور بازداشت کرد و در مارس 1893 دادگاهی در لندن او را به جرم کلاهبرداری به هشت سال حبس با اعمال شاقه محکوم کرد. در 1899 آزاد شد، در 1906 برای کلاهبرداری دیگری سه سال دیگر حبس گرفت و حدود سال 1911 در پاریس بانکی ساختگی راه انداخت که روزی 1% سود وعده می‌داد، و همین او را به زندانی در فرانسه انداخت. در 1922 در لندن درگذشت. کازینو که در 1891 مبلغ £40,000 پرداخته و بیش از آن را به شکل تبلیغات به دست آورده بود، از او سود فراوان برد.

چرا این داستان مهم است

این روشن‌ترین نمونه سیستمی است که «کار کرد» و سپس نکرد. سیستم در هیچ‌یک از دو بار کاری نکرد؛ بخت آمد و رفت، چنان که صفحه‌های واریانسریاضیواریانسسنجشی از میزان پراکندگی نتایج پیرامون ارزش مورد انتظار. برای تک‌عدد زیاد و برای شرط‌های پول‌برابر کم است.خواندن کامل ← می‌گویند باید چنین باشد. کازینو یک هفته باخت و افسانه‌ای برد. هر سیستمی که از آن پس فروخته شده، در میان گواهی‌های مشتریانش یک ولز دارد، و هر کدام دیدار دومی دارد که آن گواهی از آن حرفی نمی‌زند.

پرسش‌ها