رولت در ادبیات

لابله، 1801

La Roulette, ou le Jour رمانی است که از قضا نخستین توصیف کامل این بازی را در خود دارد: تالارهای پاله‌رویال، دو صفرچرخصفرخانه سبز تکی که هیچ شرط پول‌برابر، دوجین یا ستونی آن را نمی‌پوشاند؛ سرچشمه برتری کازینو. نام‌های دیگر: صفر تکی، 0.خواندن کامل ←، چیدمانتجهیزاتچیدمانشبکه شرط‌بندی چاپ‌شده روی میز. نام‌های دیگر: میز، نمد، پارچه.خواندن کامل ← و ندای کروپیه‌هاافرادکروپیهدیلرِ میز رولت.خواندن کامل ←. این کتاب منبع اصلی برای خاستگاه رولت است و تقریباً هیچ‌کس آن را به‌عنوان رمان نخوانده است، که احتمالاً منصفانه است.

داستایفسکی، 1866

قمارباز در 26 روز دیکته شد تا قراردادی اجرا شود و بدهی‌های قماری که در ویسبادن و هومبورگ بالا آمده بود پرداخت شود. راوی آن، آلکسی، معلم سرخانه در خانواده‌ای روس در «رولتن‌بورگ» است که پشت میزها ثروتی می‌برد و آن را، و خودش را، در طول کتاب می‌بازد. توصیف میزها، سیستم‌هایی که بازیکنان به کار می‌برند، یقین به اینکه یک رشته باید پایان یابد و حسی که برد را به بینش شبیه می‌کند، بهترین روایت از مغالطه قمارباز به هر زبانی است، که نزدیک به پنجاه سال پیش از 26 بار سیاهشرطسیاهشرط پول‌برابر روی 18 شماره سیاه. فرانسوی: noir.خواندن کامل ← و یک سده پیش از اقتصاد رفتاری نوشته شده است.

باد هومبورگ و کازینوهای آب‌گرمرولتن‌بورگِ داستایفسکی

تاکری و آب‌گرم‌ها

بازار خودفروشی با بکی شارپ پشت میزهای یک شهر آب‌گرم آلمانی پایان می‌یابد، و آن فصل طرحی تیزبینانه است از اینکه در دهه 1840 چه کسانی دور چرخ رولت می‌نشستند: ورشکستگان، امیدواران، دلزدگان و حرفه‌ای‌ها. تاکری آن را دیده بود؛ بادن-بادن در مسیر هر مسافر انگلیسی بود. رمان دود تورگنیف (1867) در همان تالارها می‌گذرد.

جک لندن، 1912

«Shorty Dreams»، داستانی در Smoke Bellew، تنها اثر داستانی است که یک بازیکن برنده رولت را درست نشان می‌دهد، چون آن بازیکن از سیستم استفاده نمی‌کند. اسموک بلو، مردی از سان‌فرانسیسکو که جوینده طلا در کلوندایک شده، در سالون الک‌هورن در داوسن پشت میز رولت می‌نشیند و شروع به بردن می‌کند، شب پس از شب، هر بار 3,500 دلار. همکارش شورتی نتیجه می‌گیرد که حتماً خواب می‌بیند. قماربازان داوسن که از «زرنگ‌های ریاضی در کالج‌ها» می‌دانند که خود رولت تنها سیستم است، دفترچه‌ها را پر می‌کنند تا شرط‌هایش را رمزگشایی کنند و چیزی نمی‌یابند، چون اسموک عمداً بازی‌اش را تغییر می‌دهد و یک بار چهل شرط با حداکثر مجاز را پیاپی می‌بازد تا تصویر را گل‌آلود کند.

ده صاحب بازی شهر در اتاقی پشتی بانکی 10,000 دلاری فراهم می‌کنند و از او دعوت می‌کنند که در برابر آن بازی کند. او در یک ساعت و نیم آن را می‌شکند. آن‌ها که یا باید محدودیت‌هایشان را به یک سنت کاهش دهند یا میزها را ببندند، می‌پرسند سیستم را به چه قیمتی می‌فروشد. می‌گوید سی هزار دلار، هر نفر سه هزار، پرداخت با گرد طلا، و قول می‌دهد دیگر هرگز در داوسن با آن بازی نکند. می‌پردازند. سپس به آن‌ها نشان می‌دهد: اگر توپتجهیزاتتوپتوپ کوچک که خلاف روتور در مسیر پرتاب می‌شود. توپ‌های مدرن از ایورین یا تفلون و به‌اندازه 18–21 mm هستند.خواندن کامل ← وقتی پرتاب شود که 9 روبه‌روی گرداننده بازی است، 26 می‌برد؛ 11 در روبه‌رو صفر دوتاییگونهصفر دوتاییخانه 00 در چرخ آمریکایی. حضور آن برتری کازینو را از 2.70% به 5.26% می‌رساند.خواندن کامل ← می‌آورد؛ صفر دوتایی در روبه‌رو 32 می‌آورد. «همیشه این‌طور نمی‌شود، اما معمولاً می‌شود.» بیگ برک چرخ را نگه می‌دارد، نگاهش می‌کند، به بخاری کنار میز نگاه می‌کند و دشنام می‌دهد. گرما چرخ را تاب داده است. هرگز سیستمی در کار نبود؛ یک چرخ سوگیرآزمایشگاهچرخ سوگیرچرخی که نقص‌های فیزیکی‌اش بعضی خانه‌ها را بیش از 1/37 محتمل می‌کند. نادر است و تنها با هزاران چرخش ثبت‌شده قابل تشخیص است.خواندن کامل ← بود و مردی که متوجهش شد.

لندن زمستان 1897–98 را در کلوندایک گذرانده بود و سالون‌ها را می‌شناخت. این داستان درسی کامل در بازی دارای برتری است، حدود پنجاه سال پیش از تورپ: مشاهده کن، ثبت کن، روی بخشچرخبخشکمان پیوسته‌ای از خانه‌ها روی چرخ، در برابر گروهی روی چیدمان.خواندن کامل ← شرط ببند، الگو را تغییر بده تا کازینو آنچه را تو می‌بینی نبیند، و پیش از آنکه میز را جابه‌جا کنند بفروش. جوزف جَگر حوالی 1880 کار واقعی را در مونت‌کارلو کرده بود؛ نسخه لندن خنده‌دارتر است و درس قماربازان درباره اینکه چرا سیستم‌ها نمی‌توانند کار کنند به اندازه هر چیزی در این سایت دقیق است.

رولت مونت‌کارلوباور: راهبرد رولت که همیشه برنده است

فلمینگ، 1953

کازینو رویال بیشتر درباره باکارا است. در رولت، باند روی دو دوجینشرطدوجین1–12، 13–24 یا 25–36، با پرداخت 2:1.خواندن کامل ← نخست با حداکثر مجاز میز شرط می‌بندد و دوسوم چیدمان را می‌پوشاند، و در آن صحنه از هفت چرخش شش بار می‌برد؛ فلمینگ او را وامی‌دارد یادآوری کند که هر چرخش هیچ ارتباطی با چرخش قبلی ندارد. «راهبرد جیمز باند» که آنلاین فروخته می‌شود، یعنی اسپردی روی 19–36، شش‌خطیشرطشش‌خطیشش شماره در دو ردیف مجاور، با پرداخت 5:1. فرانسوی: sixain.خواندن کامل ← 13–18 و صفر، در این رمان نیست و در هیچ‌یک از کتاب‌های فلمینگ که بررسی کردیم هم نیست؛ معلوم نیست چه کسی نخستین بار نام باند را بر آن گذاشت. هر دو شرط روی چرخ تک‌صفر 2.70% هزینه دارند. بخش راهبردهای شرط‌بندی رولت محاسبه را دارد.

محدودیت‌های میز رولت

آثار ناداستان

The Eudaemonic Pie (1985) نوشته تامس باس داستان رایانه‌های کفشی را روایت می‌کند و بهترین کتاب درباره فیزیک رولت برای خواننده عمومی است. ریچارد اپستین و استوارت اتیر ریاضیات جدی را نوشتند. Beating the Wheel (1983) اثر راسل بارنهارت تاریخچه بازی با سوگیری چرخ را گرد آورده است. هیچ‌کس کتابی خواندنی درباره اینکه چرا سیستم‌ها شکست می‌خورند ننوشته است، چون در یک صفحه جا می‌شود، صفحه‌ای که این سایت دارد.

یودایمون‌ها

آنچه داستان می‌داند

اینکه سیستم راهی برای احساس کنترل است. اینکه برد حس دانستن می‌دهد. اینکه رشته‌ای که نمی‌تواند ادامه یابد، ادامه می‌یابد. اینکه تنها بازیکنی که واقعاً می‌برد کسی است که ایرادی در چرخ یافته، و باید زود بفروشد. اینکه میز جایی است که شخصیت نشان می‌دهد کیست، وقتی نتیجه در دست او نیست. ریاضیات همین‌ها را با عدد می‌گوید؛ رمان‌نویسان اول گفتند.

پرسش‌ها